Leven in licht

Ik ben een jonge vrouw in mijn 'mid twenties'. Ik heb Binge eating disorder (BED). Een eetstoornis gaat niet om eten, maar om hoe je in het leven staat. En ik wil licht door het leven gaan. Ik wil mezelf en andere mensen ontmoeten en helpen die dit ook nastreven. Welkom op mijn blog!

Terugvalpreventieplan

In het kader van mijn hernieuwde strijd voor meer kwaliteit van lezen ben ik een terugvalpreventieplan aan het schrijven. Een wat? Een terugvalpreventieplan. Dat is zo'n ding waarbij je even stilstaat bij je hulptroepen, triggers en afspraken die je met jezelf kan maken om je niet te wenden tot eten. Eigenlijk is de main question: hoe kan je jezelf zonder eten troosten (op een gezonde manier).

Bij welke personen kan je terecht? Wat zijn de gevoelens, gedragingen, gedachten en sociale aspecten die wijzen op een terugval? Wat zijn mijn triggers? Wat doe je eraan als je bemerkt dat je eetstoornis weer terrein probeert te winnen? En wat zijn de belangrijkste motivaties om te kiezen voor een leven zonder eetstoornis?  

Op dit moment ben ik dus tot de conclusie gekomen dat ik van mijn partner minder moet verwachten. Dus ik moet de hulp spreiden en vrienden en ouders vragen of ik af en toe mag bellen/bezoeken om hier over te praten. (Ik loop overigens al bij een psycholoog). Ik heb besloten om een eetlijst op te pakken: 6 keer per dag om de 2-2.5 uur iets eten om zo de eetdrang af te vechten. Ik heb besloten om meer voor mezelf te kiezen en duidelijk mijn grenzen aan te geven. En ik heb besloten om te bloggen als uitlaatklep. 

Tot slot wil ik even stilstaan waarom ik wil leven zonder een eetstoornis:

 

  • Ik wil me vrijer voelen;
  • Ik wil in de toekomst andere mensen helpen om te genieten van hun leven;
  • Ik wil me concentreren op dingen die ik wil/mag en niet op 'moeten'.
  • Weg met die donkere gedachten! Hello sunshine!
  • Ik wil mijn energie aan positiviteit besteden.
  • Ik wil licht door het leven gaan. 
Quitting is nog an option! 

 

Daar gaan we weer

Buiten schijnt een voorzichtig winterzonnetje. En zo voel ik mij nu ook. Ik heb veel redenen om te schijnen maar ik moet uitkijken dat de wolken mij niet verhullen. Ik heb een eetstoornis: binge eating disorder. Deze stoornis gaat zoals alle eetstoornissen niet over eten, maar over angst voor controleverlies, negatieve emoties, teleurstellingen in het leven, het zoeken naar bevestiging buiten jezelf en overleven. Al deze issues hield ik onder controle met eten. Na enkele jaren therapie en keihard aan mezelf werken, had ik een andere vervanging gevonden voor het overeten, namelijk emotionele afhankelijkheid van mijn partner. Mister Sunshine trok het logischerwijs niet meer en nu word ik teruggeworpen op mezelf. De negatieve emoties gierden de afgelopen week als een storm door mijn wezen. Ik wil terug naar de veiligheid van mijn eetstoornis. Ik wil eten, eten, eten om maar niet te hoeven voelen. Ik besef dat dat de oplossing niet is, maar slechts symptoonbestrijding. Daarom is het tijd om weer met mezelf aan de slag te gaan, om die verotte eetstoornis (maar dus eigenlijk angst voor controleverlies, negatieve emoties, teleurstellingen in het leven, het zoeken naar bevestiging buiten jezelf en overleven) aan te pakken en eens en voor altijd de deur te wijzen. Here we go. Welkom op mijn blog.